SAFARI YA KUUSAKA MWEZI (sehemu ya tano)


Tulipofika uwanjani tulicheza mpira na mwana mfalme, kuna wakati alinigusa nikaumia, akanipa pole, mchezo ukaendelea. Hakuna mtu angeweza kuamini kuwa ni siku hiyohiyo nilikuwa nimedondoka katika chombo cha anga kwa jinsi nilivyokuwa na nguvu na furaha, lakini sikusahau kile nilichotumwa.

Tulicheza mpira mpaka mwana mfalme aliponambia ya kwamba  usiku umeingia, tukaacha mchezo na kuelekea nyumbani.

Tulifika katika meza ya mfalme, tukamkuta mfalme amekaa na watu ambao sikuwafahamu, Mwanamfalme akanambia ya kwamba ulikuwa ni muda wa chakula, hivyo nilikaa katika kiti kimojawapo.

Nilipewa karai kubwa la chakula, ndani ya karai lile paliwekwa mawe, mchanga na kokoto. Bila shaka hiki ndicho chakula nilichotakiwa kula!

Mfalme alishtuka baada ya kuona sili chakula kile, kisha kama aliyetoka usingizini akakumbuka ya kuwa mwanadamu toka Duniani huwa haishi kwa kula mawe.

“Jamani tutafanya nini? Mwanadamu hawezi kula mawe!” alisema mfalme, mzee mmoja aliyekaa upande wake wa kushoto akajibu,

“Mnakumbuka kuhusu upembe wa shaba unaomilikiwa na binti waziri wa fujo na mikasa?”
Wote walitikisa vichwa kukubali. Mzee akaendelea kuzungumza.

“Basi upembe ule huweza kutoa chakula cha aina yoyote.”

Askari wawili walitumwa kwenda kumuita binti waziri usiku uleule, mfalme alinijali sana na hakutaka kabisa nisumbuliwe na njaa. Baada ya masaa matatu, binti waziri alifika akiwa ameuvalia shingoni upembe wake wa shaba. Mate ya hamu ya chakula yakaanza kunidondoka, nilitamani kumrukia binti waziri niuamrishe upembe unipe chakula lakini nilivuta subira.

Binti waziri alisalimiana na mfalme, mfalme akamweleza yote yaliyonisibu na kwamba tegemeo pekee la mimi kupata chakula ulikuwa ni ule upembe.

“Mwanadamu, puliza upembe huu kisha taja jina la chakula unachotaka… punde kitakuwa mezani.” Aliniamuru binti waziri kisha akanipatia upembe.


“Vuuuuuuuh!” niliupuliza upembe kisha haraka nikasema, “Nataka wali wa kushiba na nyama ya kuku, mchuzi mwingi.”

Itaendelea Jumapili...
Share: